top of page
  • Foto van schrijverommetoer

NOOIT MEER PIJN

Zou dat geen droom zijn? Nooit meer pijn, nooit meer lijden of afzien? Gewoon mooie, fleurige en zonnige dagen?


Ik heb dat lang gedacht. Dat pijn iets 'onwenselijk' was, iets waar ik zo snel mogelijk van af diende te komen. Als mijn leven pijnvrij was, dán zou ik gelukkig zijn. Al de zelfhulp en therapie die ik deed, had maar 1 doel 'zo snel mogelijk pijnvrij zijn'.


Wel, het is me in de eerste plaats nog niet gelukt om helemaal 'pijnvrij' te worden. Sommige plekjes doen nu eenmaal sneller pijn dan andere en die zullen wellicht altijd wat brozer blijven. Anderzijds heb ik ondertussen mogen leren dat 'pijnvrij' leven eigenlijk zelfs onwenselijk is.


Pijn heeft namelijk nut. Ik illustreer graag even met een verhaaltje. Vroeger zat ik in de scouts en elk jaar gingen we op scoutskamp naar de Ardennen. Tijdens dat kamp was er altijd een 'hike' voorzien. Twee dagen lang trokken we er met een bende meisjes op uit, zonder al te veel luxe en comfort om héél wat kilometers te stappen aan de hand van de aanwijzingen die we van de leiding kregen. Kaartlezen was niet ons beste vak en we liepen heel wat verloren kilometers. Tijdens de hike vloekten we, zaagden we, dachten we zelfs aan opgeven. We haatten de leiders die ons dit aandeden en we konden maar beter zo snel mogelijk terug in het kamp zijn. Achteraf, wanneer ik terug thuis was en de naweeën van het kamp en het gemis van de anderen nu ik terug alleen op mijn kamer zat goed voelde, dan was die hike de mooiste herinnering aan het hele kamp.


Ik kon dan zo nagenieten van hoe we dat samen hadden gedaan. Van hoe we niet hadden opgegeven en van al het kattenkwaad dat we ondertussen hadden uitgespookt. De pijn had er voor gezorgd dat de hike het meest memorabele moment van het kamp was en dat ik er met ontzettend veel plezier naar terugkeek.


Moeten we onszelf dan opzettelijk in pijnlijke situaties brengen? God nee, niet doen. Met dit verhaal wil ik illustreren dat groei meestal niet gebeurt daar waar alles goed is. Dat we onszelf meestal niet overstijgen door ons dagelijkse gangetje te gaan. Pijn en uitdaging zorgen ervoor dat we heel snel verplicht worden om te groeien. We worden gevraagd om dieper te gaan, om op zoek te gaan naar mogelijkheden waar er alleen moeilijkheden lijken te zijn en de uitdagingen die op ons pad komen vorm te geven zodat ze van betekenis kunnen worden voor de toekomst.


Pijn is niet gemakkelijk, pijn is niet aangenaam en het leven is niet gemaakt om godganse dagen pijn te hebben. Maar pijn is een onoverkomelijk deel van het bestaan, het is wat ons doet groeien en boven onszelf doet uitstijgen en het is dat wat ons vormt tot de mensen die we zijn. Beter dan van pijn proberen af te geraken, is om met pijn te leren omgaan. Om een beetje pijn te verdragen. Om, wanneer iets pijn doet, je af te vragen hoe het 'jouw onderweg' is, in plaats van 'in de weg is'.


Pijn is een deel van het leven en het is er om ons te waarschuwen dat iets niet oké is. Het helpt ons te groeien en het toont ons waar liefde is. Het is goed dat het pijn doet wanneer iemand uit je leven verdwijnt. Het toont hoe fijn je het vond dat die persoon er was en hoe je diens afwezigheid zult missen.


Daar waar pijn is, is ook groei. Is ook liefde. Zijn ook mogelijkheden. Áls we erin kunnen blijven staan. Áls we het samen doen en steun bij elkaar vinden. Áls we bereid zijn om onze denkkaders aan te passen.


Waar pijn is, is ook leven. Waar pijn is, is ook 'de moeite waard'. Waar pijn is, zit de potentie om mild te zijn voor onszelf in die pijn en de mogelijkheid te groeien in zelfliefde.


Denk maar aan dit: Stel je voor, je wenst de Mount Everest te beklimmen en dat kost je nul moeite. Je gaat als vanzelf de berg op alsof je naar de bakker wandelt. Hoe zal het dan voelen om de top te bereiken? Hoe trots zul je zijn op jezelf? Hoe enthousiast zou je dan zijn? Hoe zou je van dat zicht genieten? En hoe zou dat zijn als je het helemaal op eigen kracht had gedaan, na maandenlange training met een heel team? Hoe zou je je dan voelen? Hoe trots zou je zijn op jezelf? Hoe hard zou je genieten?


;-)









Recente blogposts

Alles weergeven

Comments


bottom of page